ഇറ്റലി - ചരിത്ര ശേഷിപ്പുകള്‍


എഴുത്ത്, ചിത്രങ്ങള്‍: ഷാജി മന്‍ഷാദ്

10 min read
Read later
Print
Share

ലോകാത്ഭുതങ്ങളില്‍ ഒന്നായ പിസയിലെ ചരിഞ്ഞ ഗോപുരം കാണുകയാണ് ലക്ഷ്യം. രണ്ടോ മൂന്നോ മണിക്കൂറുകള്‍ കൊണ്ട് കണ്ട് തീര്‍ക്കാന്‍ മാത്രമുള്ള ഈ നഗരം കാണാന്‍ നാല് മണിക്കൂറോളം യാത്ര ചെയ്ത് പോകുന്നതിന്റെ കാരണവും പിസ ഗോപുരം തന്നെ.

മികച്ച എഴുത്തുകാരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിന് നല്‍കുന്ന സഞ്ചാരി മാതൃഭൂമി പോസ്റ്റ് ഓഫ് ദ വീക്ക് അംഗീകാരം ലഭിച്ച യാത്രാവിവരണം

റ്റലിയിലേക്കുള്ള ഒരു യാത്ര മനസ്സില്‍ ഉറപ്പിച്ചപ്പോള്‍ തന്നെ പണ്ട് സ്‌കൂളില്‍ സാമൂഹ്യപാഠം പുസ്തകത്തില്‍ കണ്ട കൊളോസിയത്തിന്റെ ചിത്രവും, ഈ ഗ്രാവിറ്റി ഒക്കെ എന്നാ ഉണ്ടായത് എന്ന പുച്ഛഭാവത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന പിസാ ഗോപുരവും, ദൈവം പ്രകൃതി ഭംഗി ആവോളം നല്‍കി അനുഗ്രഹിച്ച ടുസ്‌കാനി എന്ന പ്രദേശവും ആണ് മനസ്സിലേക്ക് വന്നത്. ചരിത്രാന്വേഷികളുടെ പറുദീസയാണ് ഇറ്റലി. റോമാക്കാരുടെ സമ്പത്തിന്റെയും നിര്‍മ്മാണ വൈദഗ്ധ്യത്തിന്റെയും സ്മാരകങ്ങളായി, അനേകങ്ങളായ ആക്രമണങ്ങളെയും പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളെയും അതിജീവിച്ച്, തലയെടുപ്പോടെ സഞ്ചാരികള്‍ക്കു കണ്ണിനും മനസ്സിനും ആനന്ദം പകര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന അനേകം ചരിത്രശേഷിപ്പുകള്‍. കൊളോസിയത്തെ കൂടാതെ പാന്തിയോണ്‍, റോമന്‍ ഫോറം, ട്രെവി ഫൗണ്ടന്‍, സ്പാനിഷ് സ്‌റ്റെപ്‌സ്, വിക്ടര്‍ ഇമ്മാനുവല്‍ രണ്ടാമന്‍ സ്മാരകം, പാലറ്റിന്‍ ഹില്‍, പിയാസ നവോന, പിന്നെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ രാജ്യമായ വത്തിക്കാന്‍ അങ്ങിനെ എണ്ണിയാല്‍ തീരാത്തത്ര ..

ദോഹയില്‍ നിന്ന് ഇസ്താന്‍ബുള്‍ വഴി ട്രാന്‍സിറ്റ് അടക്കം ഏകദേശം എട്ട് മണിക്കൂര്‍ യാത്ര ചെയ്താണ് ഞാന്‍ കൂടി ജോലി ചെയ്യുന്ന ടര്‍ക്കിഷ് എയര്‍ലൈന്‍സ് വിമാനം റോമില്‍ എത്തുന്നത്. വിമാനം റോമിലെ ഫ്യൂമിച്ചിനോ അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളത്തില്‍ ഇറങ്ങുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള പൈലറ്റിന്റെ അനൗണ്‍സ്‌മെന്റ് കേട്ടാണ് മയക്കത്തില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ന്നത്. ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോള്‍ തീപ്പെട്ടിക്കൂടുകള്‍ അടുക്കിവെച്ചതു പോലെ റോം നഗരം. വിമാനം ഇറങ്ങി അധികം തടസ്സങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ എമിഗ്രേഷനും സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കും എല്ലാം കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി. റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍ കണ്ടുപിടിക്കണം. റോമാ ടെര്‍മിനി സ്റ്റേഷന് അടുത്താണ് ഹോട്ടല്‍ ബുക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. സൈന്‍ബോര്‍ഡ് നോക്കി നടന്നു. അവസാനം റോഡിനു മറുവശം ട്രെയിന്‍ സ്റ്റേഷന്റെ സൈന്‍ കണ്ടു. നല്ല തിരക്കുള്ള സ്റ്റേഷന്‍. പല രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്നായി എത്തിയ സഞ്ചാരികള്‍. പോക്കറ്റടിയുടെ കേന്ദ്രമാണ് റോം എന്ന് വായിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് പഴ്‌സും മൊബൈലുമെല്ലാം ജീന്‍സിന്റെ മുന്നിലെ പോക്കറ്റില്‍ ഇട്ടാണ് നടക്കുന്നത്. നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു സൂചനയും നല്‍കാതെ നിങ്ങളുടെ വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കള്‍ അടിച്ചുമാറ്റുന്നതില്‍ അഗ്രഗണ്യന്മാരാണുപോലും ഇവിടുത്തുകാര്‍. അതുകൊണ്ട് തന്നെ വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കള്‍ സൂക്ഷിച്ചുവെക്കാന്‍ ഈ യാത്രയില്‍ ഉടനീളം വളരെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. കാശും ബാങ്ക് കാര്‍ഡുകളും മറ്റും നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത ഒരു രാജ്യത്ത് പെട്ടുപോയാല്‍ ഉള്ള അവസ്ഥ ഒന്ന് ഓര്‍ത്തു നോക്കൂ..


ഏകദേശം നാല്‍പ്പതു മിനിറ്റ് എടുത്തു റോം ടെര്‍മിനി സ്റ്റേഷനില്‍ എത്താന്‍. പുറത്തിറങ്ങി ബുക്ക് ചെയ്ത ഹോട്ടല്‍ ഗൂഗിള്‍ മാപ്പില്‍ അടിച്ചുനോക്കിയപ്പോള്‍ ഏകദേശം ഒന്നര കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരം ഉണ്ട്. ട്രോളി ബാഗും വലിച്ചു നടന്നു. ഗൂഗിള്‍ മാപ്പ് കൊണ്ട് ചെന്നെത്തിച്ചത് നിരനിരയായി വലിയ വീടുകള്‍ പോലെ തോന്നിച്ച പഴയ കെട്ടിടങ്ങളില്‍ ഒന്നിന്റെ മുന്നിലാണ്. വലിയ ഒരു ഇരുമ്പുഗേറ്റ്. അതിന് അരികിലായി ചെറിയ അക്ഷരങ്ങളില്‍ എഴുതി വച്ചിരിക്കുന്നു , 'ക്രിസ്റ്റിന ഹോട്ടല്‍'. അതിന് താഴെ കാളിങ് ബെല്ലിന്റെ ഒരു ചെറിയ സ്വിച്ച്. നാലഞ്ച് പ്രാവശ്യം ബെല്‍ അടിച്ചിട്ടും ആളനക്കമൊന്നും കേള്‍ക്കുന്നില്ല. മൊബൈലില്‍ ഹോട്ടലിന്റെ നമ്പര്‍ എടുത്ത് വിളിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ ഒരാള്‍ വന്ന് ഗേറ്റ് തുറന്നു. ഒരു മധ്യ വയസ്‌കയായ സ്ത്രീ. താമസിച്ചതിന് കാരണം ഹോട്ടലില്‍ അറ്റകുറ്റപ്പണികള്‍ നടക്കുന്നത് കാരണം മുകളിലത്തെ നിലയില്‍ ആയിരുന്നെന്നും അതിന് ക്ഷമാപണം നടത്തുന്നുവെന്നും അവര്‍ പറഞ്ഞു. അവരുടെ തന്നെ മറ്റൊരു ഹോട്ടല്‍ രണ്ട് ബ്ലോക്കുകള്‍ക്ക് അപ്പുറത്ത് ഉണ്ടെന്നും നിങ്ങള്‍ക്ക് അവിടെ താമസിക്കാന്‍ അവസരം ഒരുക്കാമെന്നും പറഞ്ഞു. എന്റെ എതിര്‍പ്പ് വകവെക്കാതെ എന്റെ കയ്യില്‍ നിന്ന് ട്രോളി ബാഗ് വാങ്ങി വലിച്ചു കൊണ്ട് അവര്‍ മുന്നില്‍ നടന്നു. അന്ന് റൂമില്‍ വിശ്രമിച്ച് പിറ്റേന്ന് മുതല്‍ കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍ ഇറങ്ങാം എന്നതാണ് പ്ലാന്‍.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ക്യാമറാബാഗും ട്രൈപോഡും എടുത്ത് ഇറങ്ങി. മറ്റു പല രാജ്യങ്ങളിലുമുള്ളതു പോലെ കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍ ഹോപ് ഓണ്‍ ഹോപ് ഓഫ് ബസ് സര്‍വീസുകള്‍ ഇവിടെയും ഉണ്ട്. അതിന്റെ സ്റ്റോപ്പുകള്‍ തലേന്ന് തന്നെ ഓണ്‍ലൈനില്‍ നോക്കി കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നു. അതില്‍ ഹോട്ടലിന് ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള ഒരു സ്റ്റോപ്പിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഡ്രൈവറില്‍ നിന്ന് തന്നെ ടിക്കറ്റ് വാങ്ങി പുറപ്പെടാന്‍ തയ്യാറായി നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ബസ്സില്‍ കയറി ഇരുന്നു. മറ്റ് സ്ഥലങ്ങളില്‍ ചെയ്യാറുള്ള പോലെത്തന്നെ ഒന്ന് രണ്ട് പ്രാവശ്യം ബസ്സില്‍ ഇരുന്ന് എല്ലാ ടൂറിസ്റ്റ് സ്ഥലങ്ങളും കണ്ടതിനു ശേഷം പിന്നെ കാല്‍നടയായി നടന്നു വിശദമായി കാണുന്ന ഏര്‍പ്പാടാണ് ഇവിടെയും ചെയ്യാന്‍ വിചാരിച്ചത്. ഫോട്ടോഗ്രാഫി എന്ന ലക്ഷ്യം കൂടി മനസ്സില്‍ ഉണ്ടായത് കൊണ്ട് ഫോട്ടോഗ്രാഫി സ്‌പോട്ടുകള്‍ കണ്ടു പിടിക്കാനും ഈ ആദ്യമുള്ള ബസ് യാത്ര സഹായിക്കും. ടാക്‌സിയിലോ ബസ്സിലോ പോയി ടൂറിസ്റ്റ് സ്‌പോട്ടിന്റെ മുന്നിലിറങ്ങി അവിടെ നിന്നൊരു സെല്‍ഫിയുമെടുത്തു തിരിച്ചു പോരുന്ന ഒരാളാണ് നിങ്ങള്‍ എങ്കില്‍ റോം നിങ്ങളെ പോലൊരു സഞ്ചാരിക്കുള്ളതല്ല. റോം നടന്നു തന്നെ കാണണം. രണ്ടര മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ടാണ് ബസ് ഒരു പ്രാവശ്യം എല്ലാ ടൂറിസ്റ്റ് സ്‌പോട്ടുകളും പോയി യാത്ര തുടങ്ങിയിടത്തു തന്നെ തിരിച്ചെത്തിയത്. അതില്‍ നിന്നിറങ്ങി പോകാന്‍ തയ്യാറെടുത്തു നില്‍ക്കുന്ന അടുത്ത ബസ്സില്‍ കയറി. കൊളോസിയം സ്റ്റോപ്പില്‍ ഇറങ്ങി അവിടെനിന്നു നടക്കാനാണ് പ്ലാന്‍. ബസ്സില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏകദേശം പകുതിയോളം പേരും കൊളോസിയം സ്റ്റോപ്പില്‍ ഇറങ്ങി. കാഴ്ചയില്‍ തന്നെ ഒരു നിഗൂഢത നിറച്ച് കാലത്തിനും ആക്രമണങ്ങള്‍ക്കും, പ്രകൃതി ദുരന്തങ്ങള്‍ക്കും മുന്നില്‍ കീഴടങ്ങാതെ, റോമന്‍ രാജാക്കന്മാരുടെ ക്രൂരവിനോദങ്ങള്‍ക്കും മറ്റും മൂകസാക്ഷിയായി ഈ ആംഫി തിയേറ്റര്‍ തല ഉയര്‍ത്തി നില്‍ക്കുന്നു.

എ ഡി 72 ല്‍ വെസ്പാസിയാന്‍ ചക്രവര്‍ത്തി ആണ് റോമന്‍ ഫോറത്തിന് കിഴക്കുവശത്തായി കൊളോസിയത്തിന്റെ നിര്‍മ്മാണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കുന്നത്. അതിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ ടൈറ്റസ് നിര്‍മ്മാണം മുഴുമിപ്പിക്കുകയും അത് വിനോദങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി തുറന്നു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഡൊമിത്തിയന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ കാലത്ത് കുറച്ചുകൂടി പരിഷ്‌കാരങ്ങള്‍ നടത്തി ആംഫി തിയേറ്റര്‍ ഒന്ന് കൂടി വിപുലമാക്കി. വെസ്പാസിയാന്‍, ടൈറ്റസ്, ഡൊമിത്തിയന്‍ എന്നീ ചക്രവര്‍ത്തിമാരെയാണ് ഫ്‌ളാവിയന്‍ രാജവംശം എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ കൊളോസിയത്തിന് ഫ്‌ളാവിയന്‍ ആംഫി തിയേറ്റര്‍ എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്. ഫ്‌ളാവിയന്‍ രാജവംശത്തിന് മുമ്പ് രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന നീറോ ചക്രവര്‍ത്തി (അതെ , റോമാ സാമ്രാജ്യം കത്തിയെരിയുമ്പോള്‍ വീണ വായിച്ച ആള്‍ തന്നെ) സ്ഥാപിച്ച തന്റെ തന്നെ വെങ്കല പ്രതിമയായ കൊളോസസിന്റെ പേരിലാണ് ഇന്നും ഈ ലോകാത്ഭുതം അറിയപ്പെടുന്നത് .

എണ്‍പതിനായിരത്തോളം കാണികളെ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്ന കൊളോസിയത്തില്‍ ആ കാലഘട്ടത്തില്‍ അരങ്ങേറിയിരുന്നത് ക്രൂര വിനോദങ്ങളും പ്രാകൃത ശിക്ഷ നടപ്പാക്കലും മറ്റുമായിരുന്നു. ഗ്ലാഡിയേറ്റര്‍മാര്‍ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന യോദ്ധാക്കള്‍ക്ക് അവരുടെ ശക്തി തെളിയിക്കാനും അല്ലെങ്കില്‍ മരണം വരിക്കാനുമുള്ള ഒരു വേദി. രാജ്യത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള ഗ്ലാഡിയേറ്റര്‍മാര്‍ പരസ്പരവും പിന്നെ ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നുമായി കൊണ്ട് വന്ന കാട്ടുമൃഗങ്ങളോടും അവര്‍ പോരാടി. ട്രയാന്‍ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന അവരുടെ ഒരു ആഘോഷത്തിന് 123 ദിവസങ്ങളിലായി പതിനായിരത്തോളം ഗ്ലാഡിയേറ്റര്‍മാരും അതില്‍ കൂടുതല്‍ മൃഗങ്ങളും പങ്കെടുത്തിരുന്നു എന്നാണു പറയപ്പെടുന്നത്. ഈ മല്‍സരങ്ങള്‍ക്കിടയിലുള്ള ഇടവേളകളിലാണ് ജാലവിദ്യകളും കൂടാതെ ശിക്ഷ നടപ്പാക്കലും മറ്റും നടന്നിരുന്നത്. പ്രാകൃതമായ ശിക്ഷാനടപടികളില്‍ പ്രധാനം കുറ്റവാളിയെ നഗ്‌നരും നിരായുധരുമാക്കി വന്യമൃഗങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് വലിച്ചെറിയുകയായിരുന്നു. ആ മനുഷ്യരുടെ ദാരുണാന്ത്യം നോക്കി രാജാക്കന്മാരും പ്രഭുകുടുംബങ്ങളും ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. ഇന്നും കൊളോസിയത്തിന്റെ ഉള്ളിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ അവിടെ ദാരുണമായി മരണം വരിച്ച പതിനായിരക്കണക്കിന് മനുഷ്യരുടെയും മൃഗങ്ങങ്ങളുടെയും കരച്ചില്‍ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ച ചുമരുകളും ഇടനാഴികകളും കാണുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ ഉള്ളിലും ഒരു ചെറിയ ഭയം ഉണരും.

ദൈവങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അമ്പലം എന്നാണ് പാന്തിയോണ്‍ അറിയപ്പെടുന്നത്. പല റോമന്‍ ദൈവങ്ങളുടെയും രൂപങ്ങള്‍ ഇതിന്റെ ചുവരില്‍ കൊത്തിവച്ചിരിക്കുന്നത് കൊണ്ടാവണം ആ പേര് വന്നത്. ഏകദേശം രണ്ടായിരം വര്‍ഷങ്ങളോളം പഴക്കമുള്ള എഞ്ചിനീയറിംഗ് വിസ്മയം ആണ് പാന്തിയോണ്‍. ഒരു തീപിടിത്തത്തിന് ശേഷം എ ഡി 80 ല്‍ പുനര്‍നിര്‍മ്മിക്കപ്പെട്ട ഈ നിര്‍മ്മിതി റോമന്‍ വാസ്തുവിദ്യയുടെ നേട്ടങ്ങളില്‍ ഒന്നായി കരുതപ്പെടുന്നു. 43 മീറ്റര്‍ ഉയരമുള്ള ഇതിന്റെ താഴികക്കുടം ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ചുമരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന തൂണുകളിലാണ്. റോമന്‍ ഫോറത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകളിലൂടെയുള്ള നടത്തം റോമന്‍ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെയും അതോടൊപ്പം പാശ്ചാത്യലോകത്തിന്റെയും പ്രതാപകാലത്തിലേക്കാണ് നമ്മളെ കൊണ്ടുപോകുക. ഒരു കാലത്ത് റോമന്‍ സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന ചക്രവര്‍ത്തിമാരുടെ കാലടികള്‍ പതിഞ്ഞ ഇവിടെ ഇന്ന് ഭൂകമ്പങ്ങളിലും മറ്റും തകര്‍ന്ന് കുറച്ചു തൂണുകളും ചുമരുകളും മാത്രമായി അവശേഷിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ നിന്ന് കല്ലുകളും മറ്റും എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി മറ്റ് കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്കു വേണ്ടി ഉപയോഗിച്ചതും റോമന്‍ ഫോറത്തിന്റെ തകര്‍ച്ചക്ക് ആക്കം കൂട്ടി.

റോമിലെ മറ്റൊരു ടൂറിസ്റ്റ് ആകര്‍ഷണമാണ് സ്പാനിഷ് സ്റ്റെപ്‌സ്. സ്‌പെയിനുമായി ബന്ധം ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും സഞ്ചാരികള്‍ കൂടുതലായി ഇവിടെ വരുന്നത് ആ ചരിത്രം പേറുന്ന പടികളില്‍ ഇരുന്ന് സമയം കൊല്ലാനാണ്. പിയാസ ഡി സ്പാനയില്‍ നിന്നും മുകളിലെ ട്രിനിറ്റ ഡി മോന്റി എന്ന ചര്‍ച്ചിലേക്കു പോകാന്‍ വേണ്ടി പണിതതാണ് ഈ 135 പടികള്‍. മുകളില്‍ പടികള്‍ക്കു അരികിലാണ് പ്രശസ്ത കവി ജോണ്‍ കീറ്റ്‌സ് ജനിച്ചു വളര്‍ന്ന വീട്. ഇന്ന് ഈ കെട്ടിടം കീറ്റ്‌സ് ഷെല്ലി മെമ്മോറിയല്‍ ഹൗസ് ആണ്. പടികള്‍ തുടങ്ങുന്നിടത്ത് ബോട്ടിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള മനോഹരമായ ഒരു ജലധാരയും കാണാം.

റോമിലെ ഏറെക്കുറെ നവീനമായ ഒരു ചരിത്രസ്മാരകമാണ് വിറ്റോറിയാനോ അഥവാ വിക്ടര്‍ ഇമ്മാനുവല്‍ രണ്ടാമന്‍ സ്മാരകം. 1885 ല്‍ നിര്‍മാണ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ആരംഭിച്ച് 1911 ല്‍ ആണ് ഇത് പൂര്‍ത്തിയാവുന്നത്. 135 മീറ്റര്‍ നീളത്തിലും 130 മീറ്റര്‍ ഉയരത്തിലുമാണ് ഈ കൂറ്റന്‍ സ്മാരകം നിര്‍മ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇറ്റാലിയന്‍ ജനതയുടെ ഐക്യത്തിന്റെയും വിജയങ്ങളുടെയും സ്മാരകമാണ് ഈ മനോഹര നിര്‍മ്മിതി.

റോമിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതെങ്കിലും പൊതുവെ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടതു പോലെ വത്തിക്കാന്‍ ഇറ്റലിയുടെ ഭാഗമല്ല. പൂര്‍ണ്ണമായും സ്വതന്ത്രമായ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ചെറിയ രാജ്യമാണ്. അര കിലോമീറ്ററില്‍ താഴെ വിസ്തൃതിയുള്ള ഈ രാജ്യത്തിന് പക്ഷെ സ്വന്തമായി തപാല്‍ സ്റ്റാമ്പുകള്‍ വരെയുണ്ട്. ഒരു രാജ്യത്തിനകത്ത് തന്നെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു രാജ്യം. ലോകത്ത് മൂന്നു രാജ്യങ്ങള്‍ മാത്രമേ ഇത്തരത്തില്‍ ഉള്ളൂ. റോമന്‍ കത്തോലിക്കരുടെ തലവനായ പോപ്പ് ആണ് രാജ്യത്തലവന്‍. സെന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ് ബസിലിക്ക, സെന്റ് പീറ്റേഴ്‌സ് സക്വയര്‍, സിസ്റ്റിന്‍ ചാപ്പല്‍, വത്തിക്കാന്‍ മ്യൂസിയം എന്നിവയാണ് പ്രധാന ആകര്‍ഷണങ്ങള്‍. യുനെസ്‌കോയുടെ പൈതൃക നഗരങ്ങളില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ച ഒരേയൊരു രാജ്യമാണ് വത്തിക്കാന്‍. ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള വരികള്‍ കണ്ടു ഭയന്നത് കൊണ്ട് അതിന് മിനക്കെടാതെ തിരിച്ചു പോന്നു.

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ റോമ ടെര്‍മിനി റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് പിസയിലേക്കു വണ്ടി കയറി. ലോകാത്ഭുതങ്ങളില്‍ ഒന്നായ പിസയിലെ ചരിഞ്ഞ ഗോപുരം കാണുകയാണ് ലക്ഷ്യം. രണ്ടോ മൂന്നോ മണിക്കൂറുകള്‍ കൊണ്ട് കണ്ട് തീര്‍ക്കാന്‍ മാത്രമുള്ള ഈ നഗരം കാണാന്‍ നാല് മണിക്കൂറോളം യാത്ര ചെയ്ത് പോകുന്നതിന്റെ കാരണവും പിസ ഗോപുരം തന്നെ. 1173 ല്‍ ആയിരുന്നു പിസ ഗോപുരത്തിന്റെ നിര്‍മാണം ആരംഭിക്കുന്നത്. പണി തുടങ്ങി മൂന്നാമത്തെ നില എത്തിയപ്പോഴേക്കും ടവര്‍ ചെറിയാന്‍ തുടങ്ങി. കളിമണ്ണും ചളിയും കൊണ്ടുള്ള ബേസില്‍ പണിതുയര്‍ത്തിയത് കൊണ്ടാണത്രേ ഭാരം വന്നപ്പോള്‍ ടവര്‍ ചെരിയാന്‍ തുടങ്ങിയത്. അതോടുകൂടി ടവറിന്റെ നിര്‍മാണം നിര്‍ത്തിവച്ചു. പിന്നെ ഏകദേശം നൂറ് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷമാണ് ജിയോവാനി ഡി സൈമണ്‍ എന്ന ആര്‍ക്കിടെക്ട് ടവറിന്റെ നിര്‍മ്മാണം വീണ്ടും തുടങ്ങുന്നത്. അദ്ദേഹം തറ കൂടുതല്‍ ബലപ്പെടുത്തി വീണ്ടും നാല് നില കൂടി ഉയര്‍ത്തി. പക്ഷെ ടവറിന്റെ ചെരിവ് തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു ബെല്‍ ടവര്‍ കൂടി കെട്ടിയതിന് ശേഷം അദ്ദേഹം പണി നിര്‍ത്തിവച്ചു. ഇന്നും ബലപ്പെടുത്താന്‍ ജോലി തുടര്‍ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തില്‍ സകലകെട്ടിടങ്ങളും ടവറുകളും തകര്‍ത്ത അമേരിക്ക ഈ ടവര്‍ മാത്രം ഒന്നും ചെയ്തില്ല. ടവറിന്റെ ചെരിഞ്ഞ നിര്‍ത്തം കണ്ട അമേരിക്കന്‍ പട്ടാളം നമ്മള് ഒന്നും ചെയ്യാതെ തന്നെ അത് വീണോളും എന്ന് കരുതിയിട്ടുണ്ടാവണം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇന്നും ലോകത്തിനു വിസ്മയമായി പിസയിലെ ചരിഞ്ഞ ഗോപുരം അവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഇതിനു സമീപം തന്നെയാണ് മനോഹരമായി പണി കഴിപ്പിച്ച സാന്റ് മരിയ കത്തീഡ്രലും ബാപ്പിസ്റ്റെരിയും. സുന്ദരമായ ഒരു പുല്‍ത്തകിടിയും ഈ കത്തീഡ്രലിനു ചുറ്റും ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.

അടുത്ത യാത്ര ഇറ്റലിയിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഭൂപ്രദേശമായ ടുസ്‌ക്കനിയിലെ സിയന്നയിലേക്കാണ്. ഇന്റര്‍നെറ്റില്‍ ഇവിടെ നിന്നുള്ള ചിത്രങ്ങളുടെ മനോഹാരിത കണ്ട് പല പ്രാവശ്യം കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് ഇവിടെ എത്താന്‍. ഞാന്‍ താമസത്തിന് തിരഞ്ഞെടുത്തത് പിയന്‍സയിലെ ഒരു ഫാം ഹൗസ് ആയിരുന്നു. പിസ സെന്‍ട്രല്‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്നും രണ്ട് ട്രെയിനും രണ്ട് ബസ്സും മാറിക്കയറി വേണം ഇവിടെ എത്താന്‍. ഗൂഗിള്‍ പറഞ്ഞു തന്ന പോലെ അത്ര എളുപ്പം അല്ല അവിടെ എത്തിപ്പെടാന്‍ എന്ന് യാത്ര തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ മനസ്സിലായി. പിസയില്‍ നിന്നും രണ്ട് ട്രെയിന്‍ മാറിക്കയറി ചിയൂസി സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തി. അവിടെ നിന്ന് മോണ്‍ടി പുല്‍ച്ചാനോ എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് ആദ്യം ബസ് കയറണം. ബസ് സ്റ്റേഷനില്‍ എത്തി ടിക്കറ്റ് കൗണ്ടറില്‍ ഇരിക്കുന്ന ആളോട് ഈ സ്ഥലത്തേക്ക് ടിക്കറ്റ് ചോദിച്ചു. ഇറ്റാലിയന്‍ സ്ഥലപ്പേര് നമ്മള്‍ ഉച്ചരിക്കുന്നത് മനസ്സിലാകാത്തത് കൊണ്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു ഞാന്‍ പറഞ്ഞതൊന്നും അയാള്‍ക്ക് മനസ്സിലായില്ല . ഇത് കണ്ട് സ്‌കൂള്‍ വിട്ട് വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന കുറച്ചു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു സംസാരിച്ചു. അവര്‍ക്കു എന്തായാലും കാര്യം പിടി കിട്ടി. കൗണ്ടറില്‍ ഇരിക്കുന്ന ആളോട് അവര് തന്നെ സംസാരിച്ച് ടിക്കറ്റും വാങ്ങിത്തന്ന് അവിടെ നിന്ന് കയറാനുള്ള ബസ്സിന്റെ നമ്പറും മോണ്‍ടി പുല്‍ച്ചാനോയില്‍ നിന്ന് പിയന്‍സയിലേക്കുള്ള ബസ്സിന്റെ നമ്പറും പറഞ്ഞു തന്നിട്ടാണ് ആ കുട്ടികള്‍ പോയത്.

പിയന്‍സയില്‍ വന്ന് ബസ് ഇറങ്ങി. ഒരു ചെറിയ അങ്ങാടി. ടൂറിസ്റ്റ് സീസണ്‍ അല്ലാത്തത് കൊണ്ട് തൊണ്ണൂറ് ശതമാനം കടകളും അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. നാട്ടില്‍ ഹര്‍ത്താലിന് പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു പ്രതീതി. ഗൂഗിള്‍ മാപ്പില്‍ എനിക്ക് താമസിക്കാനുള്ള അഗ്രി ടൂറിസ്‌മോ എന്ന ഫാം ഹൗസ് തിരഞ്ഞു. ഏകദേശം രണ്ടര കിലോമീറ്റര് ദൂരം ഉണ്ട് ബസ്റ്റോപ്പില്‍ നിന്ന്. ടാക്‌സിയോ മറ്റ് വാഹനങ്ങളോ എന്തിന് ഒരു സൈക്കിള്‍ പോലും അവിടെ കാണാനില്ല. ഗൂഗിള്‍ മാപ്പ് നോക്കി ടാര്‍ പോലും ചെയ്യാത്ത നാട്ടു വഴിയിലൂടെ ട്രോളി ബാഗും വലിച്ചു ഞാന്‍ നടന്നു. ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഉരുളന്‍ കല്ലുകളും ചരലും ട്രോളിയുടെ നീക്കം തടസ്സപ്പെടുത്തി. ആ നാട്ടുപാത നേരെ പോയത് ഒരു കുന്നിന്‍ മുകളിലേക്കാണ്. ദൂരെ കുന്നിന്‍ മുകളില്‍ ഒരു ചെറിയ കെട്ടിടം കണ്ട് തുടങ്ങി. എന്റെ താമസസ്ഥലം അത് തന്നെയാവാനാണ് സാധ്യത. കാരണം മറ്റൊരു കെട്ടിടവും ആ ചുറ്റുവട്ടത്തില്‍ ഇല്ല. ചുറ്റും മനോഹരങ്ങളായ കൃഷി സ്ഥലങ്ങള്‍. വിളവെടുപ്പ് കഴിഞ്ഞ കൃഷി സ്ഥലങ്ങളാണ് മിക്കവാറും. കുറച്ചു സ്ഥലങ്ങളില്‍ മാത്രം പച്ചപ്പ് കാണാനുണ്ട്. ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇവിടെ എത്തിയിട്ട് എന്റെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ഫ്രെയിം പോലും ക്യാമെറയില്‍ പകര്‍ത്താന്‍ പറ്റാതെ മടങ്ങേണ്ടി വരുമല്ലോയെന്നുള്ള ചിന്ത വിശപ്പിനൊപ്പം എന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തി. ഒരു വിധം കഷ്ടപ്പെട്ട് ട്രോളിയും വലിച്ച് ആ ഫാം ഹൗസിലെത്തി. ചുറ്റിലും കിലോമീറ്റര് കണക്കിന് ദൂരത്തില്‍ കൃഷി സ്ഥലങ്ങള്‍ പല വര്‍ണത്തില്‍ പരന്നു കിടക്കുന്നു. വാതിലിനടുത്തെത്തി നോക്കിയപ്പോള്‍ പുറത്തു നിന്ന് പൂട്ടിയിരിക്കുന്നു. ചുമരില്‍ തൂക്കിയിട്ട നമ്പറില്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഉടമസ്ഥന്‍ പതിനഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളില്‍ എത്താമെന്ന് പറഞ്ഞു.

ബാഗെല്ലാം ഉമ്മറത്ത് വച്ച് ഞാന്‍ ചുറ്റുപാടുമൊന്നു നടന്നു കണ്ടു. വിശപ്പും തളച്ചയും കാരണം പ്രകൃതിയുടെ സൗന്ദര്യം ഒന്നും ആസ്വാദ്യകരമായി തോന്നിയില്ല. ഉടമസ്ഥന്‍ താമസിക്കുന്നത് അഞ്ചു കിലോമീറ്റര്‍ അകലെയാണ്. അയാള്‍ എത്തി വീട് തുറന്നു. ഞാന്‍ ഡ്രൈവ് ചെയ്ത് വരും എന്നാണ് അയാള്‍ കരുതിയിരുന്നത്. ഓഫ് സീസണ്‍ ആയതുകൊണ്ട് ടാക്‌സി ഒന്നും കിട്ടില്ല എന്നും വേണമെങ്കില്‍ ഒരു സൈക്കിള്‍ ഏര്‍പ്പാടാക്കി തരാം എന്നും അയാള്‍ പറഞ്ഞു. പക്ഷെ സൈക്കിള്‍ റെന്റിന് കൊടുക്കുന്ന പല ഷോപ്പുകളിലും വിളിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും ആരും തുറന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവസാനം അയാള്‍ പറഞ്ഞു നിങ്ങള്‍ ഇത്ര ബുദ്ധിമുട്ടി ഇവിടെ വന്നതല്ലേ , രണ്ട് മണിക്കൂര്‍ ഞാന്‍ ഫ്രീ ആണ്. കുറച്ചു സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ കൊണ്ട് പോകാം എന്ന്. ഒരു ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂര്‍ കറങ്ങി തിരിച്ചു പോരുമ്പോള്‍ എന്റെ ആവശ്യാര്‍ത്ഥം അയാള്‍ എന്നെ പിയന്‍സ ടൗണില്‍ ഇറക്കി. നല്ല വിശപ്പുണ്ട. കാര്യമായിട്ടെന്തെങ്കിലും കഴിക്കണം എന്നതാണ് ചിന്ത. ഒരുപാട് നടന്നെങ്കിലും റെസ്റ്റോറന്റുകള്‍ ഒന്നും തുറന്നിട്ടില്ല. അവസാനം ഒരു ചെറിയ കോഫി ഷോപ്പ് പോലെ ഒരു കട കണ്ടു. നല്ല വേവിച്ച ഇറച്ചി കണ്ണാടിക്കൂട്ടില്‍ വച്ചിരിക്കുന്നു. അന്വേഷണത്തില്‍ അത് പോര്‍ക്ക് ആണെന്നും മറ്റൊന്നും ഇപ്പൊ അവിടെ കിട്ടില്ല എന്നും മനസ്സിലായി. വിശപ്പ് കൊണ്ട് ദേഷ്യവുംസങ്കടവും ഒരുമിച്ചു വന്ന നിമിഷം. എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു യാത്രയിലും ഇങ്ങിനെ ഭക്ഷണം കിട്ടാതെ വിഷമിച്ചിട്ടില്ല.

അവിടെ നിന്നിറങ്ങി കുറച്ചു മുന്നോട്ടു നടന്നപ്പോള്‍ ഒരു വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് ബിസ്‌ക്കറ്റ് ഉണ്ടാക്കി ചെറിയ പാക്കറ്റുകളിലാക്കി വില്‍പ്പനക്ക് വച്ചിരിക്കുന്നു. രണ്ട് മൂന്നു പാക്കറ്റുകള്‍ വാങ്ങി താമസസ്ഥലത്തേക്ക് നടന്നു. അസ്തമയം കഴിഞ്ഞിരുന്നു. റൂമില്‍ എത്തി ഒരു ചായയുണ്ടാക്കി കുറേ ബിസ്‌ക്കറ്റും എടുത്തു കഴിച്ചു കിടന്നു. നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ടെങ്കിലും ഉറക്കം വരുന്നില്ല. കിലോമീറ്ററുകള്‍ ചുറ്റളവില്‍ ആകെ ഒരു വീടും അതില്‍ മനുഷ്യനായി ഞാനൊരാള്‍ മാത്രവും എന്ന ചിന്ത എന്നില്‍ ഒരു ഭയം വളര്‍ത്തി. ചീവീടുകളുടെ ശബ്ദം മാത്രമേ കേള്‍ക്കുന്നുള്ളൂ. ലൈറ്റൊക്കെ ഓഫ് ആക്കിയെങ്കിലും ജനാലയുടെ കാര്‍ട്ടണിനിടയിലൂടെ നല്ല വെളിച്ചം റൂമിലേക്ക് വരുന്നു. പുറത്തെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആക്കാന്‍ മറന്നതാണെന്നു വിചാരിച്ച് മെല്ലെ വാതില്‍ തുറന്നു പുറത്തു പോയി നോക്കി. അപ്പോള്‍ കണ്ടത് ഇറ്റലിയില്‍ വന്നതിനുശേഷവും ഒരു പക്ഷെ എന്റെ ജീവിതത്തില്‍ കണ്ടതില്‍ വച്ച് ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരു കാഴ്ചയായിരുന്നു. തെളിഞ്ഞ ആകാശത്തില്‍ കോടാനുകോടി നക്ഷത്രങ്ങള്‍ മിന്നിക്കളിക്കുന്നു. നക്ഷത്രശോഭയില്‍ കുളിച്ചുനില്‍ക്കുന്ന പ്രകൃതി. ഒരു അഞ്ചുമിനിട്ടില്‍ കൂടുതല്‍ ആ ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു നില്ക്കാന്‍ ഉള്ളിലെ ഭയം എന്നെ അനുവദിച്ചില്ല. കൂടെ ഒരാളും കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ആത്മാര്‍ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചു പോയൊരു നിമിഷം ആയിരുന്നു അത്. കുറച്ചു നേരം കൂടി ജനലിലൂടെ ആ കാഴ്ച നോക്കി നിന്ന് ഞാന്‍ ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു.

രാവിലെ ഉടമസ്ഥന്‍ വാതിലില്‍ വന്ന് മുട്ടിയപ്പോഴാണ് ഉണര്‍ന്നത്. അയാളോട് തന്നെ ഫ്‌ളോറന്‍സിലേക്കു പോകാനായി ഒരു ടാക്‌സി ഏര്‍പ്പാടാക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. അവിടെനിന്നാണ് റോമിലേക്ക് പോകാനുള്ള ട്രെയിന്‍ കിട്ടുക. കുളിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും ടാക്‌സി എത്തി. ഉടമസ്ഥന് നൂറു യൂറോ റൂമിന്റെ വാടകയും അമ്പതു യൂറോ ഇന്നലെ അയാളുടെ വാഹനത്തില്‍ എന്നെ സ്ഥലങ്ങള്‍ കാണിക്കാന്‍ കൊണ്ടുപോയതിനും കൊടുത്തു. അതില്‍ നൂറു യൂറോ എടുത്ത് ബാക്കി തിരിച്ചു തന്നു. ആ യാത്രക്ക് കൂലി വേണ്ടെന്നും അതിന് പകരമായി ബുക്കിംഗ്.കോം ല്‍ ഒരു നല്ല റിവ്യൂ എഴുതിയാല്‍ മതിയെന്നും പറഞ്ഞു. അയാള്‍ക്കും നന്ദിയും പറഞ്ഞു ടാക്‌സിയില്‍ കയറി. ജീവിതത്തില്‍ ഇനി ഒരിക്കലും കാണാന്‍ സാധ്യത ഇല്ലാത്ത ആ മനോഹര ഭൂപ്രദേശത്തെ പിന്നിലാക്കി ടാക്‌സി ഫ്‌ളോറന്‍സ് ലക്ഷ്യമാക്കി യാത്ര തുടങ്ങി ....

Add Comment
Related Topics

Get daily updates from Mathrubhumi.com

Newsletter
Youtube
Telegram